دانلود کتاب‌های نایاب ، تاریخی ، کهنه ، خطی ، نفیس و قديمی و دانلود رمان و نمايشنامه در کتابخانه مجازی "پرتال جامع كتاب تاريخ" HistoryBook.ir

آتشكده آنلاين مجازی زرتشتی

قفسه‌های‌کتابخانه

دانلود كتاب‌های تاريخ ايران باستان
دانلود كتاب‌های تاريخ ايران بعد از اسلام
دانلود كتاب‌های تاريخ جهان
دانلود كتاب‌های تاريخ اساطيری و افسانه‌های ملل

دانلود كتاب‌های بخش‌های پراكنده تاريخ
دانلود اسناد و كتيبه‌ها
دانلود كتاب‌های جغرافيای تاريخی
جستارها، مقالات و نوشتارهاي بهمن انصاري.

دانلود كتاب‌های جامعه‌شناسی و سياست
دانلود كتاب‌های رشته  زبان‌شناسی
دانلود كتاب‌های رشته  ادبيات فارسی
دانلود رمان و شاهكارهای ادبيات كلاسيك

دانلود كتاب های مقدس اديان و مذاهب
دانلود كتاب های مقدس اسلامی
دانلود كتاب های مقدس زرتشتی
دانلود كتاب های فلسفه و كلام

دانلود كتابهای صوتی
دانلود کتاب‌های متفرقه
آرشیو روزنامه‌های تاریخی برای دانلود
مجله تاريخ

دانلود کتاب‌های نایاب ، تاریخی ، قديمی - کتابخانه مجازی تاریخ‌بوک

تاريخ ايران باستان: تاريخ ايران بعد از اسلام:
دانلود کتاب تاريخ هرودوت دانلود کتاب تاريخ طبری
دانلود کتاب تاريخ ايران، از باستان تا امروز دانلود کتاب تاریخ زرتشتیان پس از ساسانیان
دانلود کتاب از کوروش تا پهلوی دانلود کتاب تاريخ مشروطه (احمد كسروی)
دانلود کتاب تاریخ ابن‌خلدون دانلود کتاب جامع‌التواريخ
دانلود کتاب تاریخ ایران باستان (دیاکونوف) دانلود کتاب التنبيه و الاشراف (مسعودی)
دانلود کتاب تاریخ کامل ایران از مادها تا عصر حاضر دانلود کتاب تاريخ ابن‌ اثير
دانلود کتاب تمدن ایران باستان دانلود کتاب تاریخ ایران، از صدر اسلام تا سلجوقیان
دانلود کتاب آریایی‌‌ها دانلود کتاب تاريخ ايران مدرن (آبراهاميان)
دانلود کتاب تاریخ ایران (سر پرسی سايكس) دانلود کتاب چرا ايران عقب‌ ماند و غرب پيش‌ رفت
دانلود کتاب تاريخ كامل ايران (سرجان ملكم) دانلود کتاب ایران بین دو کودتا
دانلود کتاب تاريخ ايران باستان (پيرنيا) دانلود کتاب اختناق ایران (مورگان شوستر)
دانلود کتاب نگاهی به تاریخ جهان (جواهر‌لعل نهرو) دانلود کتاب تاريخ امپراتوری عثمانی و تركيه جديد
دانلود کتاب حيات مردان نامی (پلوتارک) دانلود کتاب طبقات سلاطين اسلام
دانلود کتاب تاريخ تمدن (ويل دورانت) دانلود کتاب آخرين سفر شاه
دانلود کتاب ايران باستان (موله) دانلود کتاب مشاغل‌ ايران‌ در‌ دوره‌ قاجار
دانلود کتاب از مادها تا ساسانيان (پيرنيا) دانلود کتاب تصاوير نایاب از دوران قاجار و پهلوی
دانلود کتاب اخبار الطوال (دينوری) دانلود کتاب تاریخ معاصر ایران (سعید نفیسی)
دانلود کتاب تاريخ كامل ايران (خنجی) دانلود کتاب ایران در یک قرن پیش
دانلود کتاب تاريخ ماد (دياكونوف) دانلود کتاب منم تيمور جهانگشا
دانلود کتاب تاریخ اشکانیان (دیاكونوف) دانلود کتاب تاریخ معاصر ایران (پیتر آوری)
دانلود کتاب ايران‌ در‌زمان‌ ساسانيان (كريستن‌سن) دانلود کتاب رضاشاه‌پهلوی از آلاشت تا ژوهانسبورگ
دانلود کتاب ايران‌ از‌آغاز‌ تا‌ اسلام (رومن‌ گيرشمن) دانلود کتاب آغا محمد خان
دانلود کتاب تاريخ‌ تمدن‌ ساسانی (نفيسی) دانلود کتاب خلد برین
دانلود کتاب قرمان‌های‌ شاهنشاهان‌ هخامنشی دانلود کتاب تیمور لنگ
دانلود کتاب ايران پيش‌ از آريايی‌ها تا هخامنشيان دانلود کتاب تصوف ایرانی (زرینکوب)
دانلود کتاب سكه‌ها و پيكره‌های‌ شاهنشاهان‌ايران دانلود کتاب زندگی و زمانه شاه
دانلود کتاب باستان‌شناسی ایران باستان دانلود کتاب پيدايش دولت صفوی
دانلود کتاب نوادگان‌ يزدگرد در‌ چين (تورج‌ دريایی)  
دانلود کتاب تاریخ جنگ‌های ایران، از مادها تا امروز رمان:
دانلود کتاب آثار الباقيه (ابوريحان بيرونی) دانلود کتاب طاعون (آلبر كامو)
دانلود کتاب پذیرش اسلام در ایران دانلود کتاب هزار پیشه (بوکوفسکی)
دانلود کتاب طبقات ناصری دانلود کتاب بوف كور (نسخه دستنويس صادق‌هدايت)
دانلود کتاب تاریخ اجتماعی ایران از آغاز تا مشروطه دانلود کتاب مهمان مردگان (كافكا)
دانلود کتاب تاریخ هنر جهان دانلود کتاب زن‌های وحشی آمازون
دانلود کتاب دایرةالمعارف مصور جهان دانلود کتاب داستان‌های كوتاه كافكا (كافكا)
دانلود کتاب پرتوی از فلسفه ایران باستان دانلود کتاب قلعه حيوانات (جورج اورول)
دانلود کتاب کوروش کبیر دانلود کتاب دن کیشوت (سروانتس)
  دانلود کتاب تهوع (سارتر)
كتاب‌های مقدس: دانلود کتاب سقوط (آلبر كامو)
دانلود کتاب بهاگاواد گيتا (كتاب‌ مقدس هندوها) دانلود کتاب هزار و يك شب
دانلود کتاب كتاب‌ تبتی‌ مردگان (كتاب‌ مقدس بودايی‌ها) دانلود کتاب برادران کارامازوف (داستایوفسكی)
دانلود کتاب رامايانا (كتاب‌ مقدس هندوها) دانلود کتاب كمدی الهی (دانته)
دانلود کتاب اوستا (كتاب‌ مقدس زرتشتيان) دانلود کتاب جنايت و مكافات (داستايوفسكی)
دانلود کتاب زبور دانلود کتاب مسخ (كافكا)
دانلود کتاب تورات  
دانلود کتاب انجيل اساطیر:
دانلود کتاب انجیل برنابا دانلود کتاب آفرينش‌ خدايان، راز داستان‌های اوستایی
دانلود کتاب انجیل یهودا دانلود کتاب سلسلة‌‌التواريخ‌ (شگفتی‌های‌‌ جهان باستان)
دانلود کتاب تاريخ‌ اديان و مذاهب ايران دانلود کتاب حماسه گيلگمش (بازمانده از سومر باستان)
دانلود کتاب آشنایی با ادیان دانلود کتاب الواح سومری
دانلود کتاب تاریخ یهود و مسیحیت در ایران دانلود کتاب افسانه‌های‌ سرخ‌پوستان
دانلود کتاب تاريخ اديان جهان  
دانلود کتاب تاریخ پیامبران اولوالعزم شعر:
  دانلود کتاب مثل‌ها و حکمت‌ها
فلسفه: دانلود کتاب زراتشت نامه (نسخه‌ خطی)
دانلود کتاب پنج رساله (افلاطون) دانلود کتاب پيشگويی‌های شاه‌ نعمت‌الله‌ولی
دانلود کتاب چنين گفت زرتشت (نيچه) دانلود کتاب دیوان شرقی (گوته)
دانلود کتاب آشنایی با فلسفه سیاسی دانلود کتاب برهان قاطع
دانلود کتاب متافیزیک (مابعدالطبیعه) (ارسطو)  
  روانشناسی:
روزنامه‌های تاریخی: دانلود کتاب ضمیر پتهان (یونگ)
دانلود روزنامه ایران باستان (سیف آزاد) دانلود کتاب یونگ، مفاهیم کاربردی
دانلود روزنامه طوفان (فرخی یزدی)  
دانلود روزنامه قرن بیستم (میرزاده عشقی)  
دانلود روزنامه مردم ایران  
دانلود روزنامه خاک و خون  
دانلود روزنامه باختر امروز (دکتر فاطمی)  
دانلود روزنامه وقایع اتفاقیه (امیرکبیر)  
دانلود نشریات پیمان و پرچم (احمد کسروی)  
   
   
   

دانلود کتاب‌های نایاب ، تاریخی ، قديمی - کتابخانه مجازی تاریخ‌بوک

گزارشي از: بهمن انصاري (سوشيانت)

اين مقاله بخش كوچكي از كتاب الفبای ايراني است كه در اينجا منعكس گشته است. برای خواندن متن كامل و ديدن عكسهای كتيبه‌ها و … ، كتاب الفبای ايراني را از لينك زير دانلود كنيد :

 


      به تازگی این سخن در میان برخی ایرانیان -‌و بيشتر پان‌ايرانی‌های تندرو- گسترش يافته است که دبيره امروزين ما كه به آن مينويسيم، الفبای عربی است.

      اما آيا به راستي اين رسمالخط؛ الفبایی عربيست يا دبيره‌ای ايراني؟

      بسیاری بر اين باورند كه پس از سرنگوني پادشاهي ساسانیان و چيرگي اعراب بر ایران، دبيره و الفبای اعراب بر ايرانيان وادار (تحميل) شد و دبيره پهلوي كه الفبای گذشته ايرانيان بود فراموش گشت. این باور به اندازه‌اي فراگير شده و گسترش یافته است که نه تنها بسیاری از ما ایرانیان نیز آن را پذیرفته‌ايم و دبيره‌ و الفبای خود را كه امروز به آن مينويسيم، الفبای عربی می‌دانیم، بلکه این انگاره و ديدگاه را در بسیاری از تارنماهاي بنيادين و دانشنامه‌های مجازی همچون ویکیپدیا نيز نگاشته شده است.

      در اين مقاله، براي آشنايي بيشتر با خط فارسی امروزين كه آن را عربي ميخوانند، نگاهي به انگاره‌ها و نظريه‌هاي گوناگون و تاريخ دبيره و الفبا، در بين اعراب و سپس ايرانيان می‌اندازيم.

 

آيا اعراب در سراسر تاريخ خود، خواندن و نوشتن و دبيره و آموزش و الفبا و سواد داشتند؟

      براي آغاز اين جستار مَهند و مهم، نخست بايد ديد كه ریشه این دبيره كه امروز ما با نام خط عربي ميشناسيم، در خود شبه جزيره عربستان (حجاز) است يا خير؟ و اگر نيست اعراب این دبيره را از کجا آورده اند؟

      به گواه تاريخ و يادگارهاي تاريخي، دبيره‌اي با نام «خط عربی» در تمام دوره‌هاي تاريخي، هرگز باشنده نبوده است(وجود نداشته است). چرا که تا پیش از اسلام نشانی از وجود دبيره و الفبا و خط و دیوان و آموزش در میان عربها بویژه در میان عربهای حجاز دیده نشده است.

      تنها از عربهای شمالی حجاز (حیره و غسان که یکی زیر فرمان شاهنشاهی ایران و دیگری زیر فرمان امپراطوری روم بود) پنج گواهي و مدرك که کهنه‌ترین آنها به هزاروپانصد سال پیش باز می‌گردد، بدست آمده است. از عربهای جنوب بيابان سينا نیز نشانه‌هايي بدست آمده است که پیوند با مردم یمن دارند و آنان نیز همانند مردم حیره زیر فرمان شاهنشاهی ایران بودند.

      دکتر همایونفرخ در کتاب «سهم ایرانیان در پیدایش و آفرینش خط در جهان» می‌گوید:

      «مردم حجاز بخاطر بيابان‌نشینی از نوشتن و خط بی‌بهره يوده‌اند اما اندکی از آنها که کمی پیش از اسلام به حیره و غسان در عراق و شام [كه يكي زير پرچم ايران و ديگري زير پرچم روم بودند] می‌رفتند نوشتن را از آنها آموختند و [زبان] عربی خود را با حروف الفبای نبطی و سُریانی و عبرانی می‌نوشتند .»

      «زیگموند فرنکل» نيز دربارهٔ نبودن خط و دبيري و کتابت در میان اعراب ميگويد:

      «كمابيش تمام واژگانی که در زبان عربی با نگارش، پيوستگي دارند؛ از زبانهای بیگانه گرفته شده‌اند، از آن جمله است: قلم که تا دیرزمانی از واژه‌های بنيادين و اصیل سامی انگاشته می‌شد، در حقیقت یونانی است (Khalamos)  و اصل آريايي دارد.

      چنانچه واژه «دوات»، به گفتة «لاگارد» از زبانهای ایرانی گرفته شده است. «حِبر» با همین گويش، سریانی و «سِفر» به معنی کتاب، آرامی است.»

      همچنين در نسكهاي سرچشمه‌اي چون تاريخ تبري ميخوانيم كه پس از چيرگي اعراب بر ایران، چون بیشتر اعراب خواندن و نوشتن نمی‌دانستند، براي كارهاي ديواني و دبيري، ایرانیان را برميگزيدند.

      اكنون باید اندیشید این دبيره و الفبا که امروزه آن را «خط عربی» می‌خوانند چگونه‌ دبيره‌اي بوده است که خود اعراب آن را نمی‌دانسته و نميشناخته‌اند و نمی توانستند بدان بنویسند و بخوانند و از سويی دیگر، دبیران و دیوان‌سالاران ایرانی آن را به نیکی می‌شناختند و هتا(حتي) در دوره‌اي نيز، با انجام دگرگونی در آن، آن را بهبود بخشيدند.

      از تمام نوشتارهاي پژوهشگران و پژوهشهاي باستان‌شناسان چنين برمي‌آيد  که اعراب حجاز نه دبيره و الفبايي داشتند و نه خواندن و نوشتن مي‌دانستند، زیرا هیچ نوشته اي هتا(حتي) يك نمونه بر روي خشت و گل و سنگ و استخوان و پوست و پاپيروس و … ، در سرزمين آنها یافت نشده و هیچ نشانه‌ای تا امروز از بودن دبيره و خط و سواد، از اعراب حجاز به دست نیامده است و تنها همانگونه كه گفته شد از اعراب شمال عربستان که در نزديكي فرهنگ ايراني بوده‌اند و از اعراب يمن كه زير پرچم پادشاهي ايران زندگي ميكردند، تنها چند نمونه یافت شده است.

 

راي و نظر خود اعراب در اين باره چيست؟

      اعراب خود بر اين باور هستند كه اين دبيره از الفبای نبطي برگرفته شده است و الفبای نبطي نيز وامدار الفبای آرامي و آن نيز از فنيقي‌ها برگرفته شده است.

      واژه نبطی اشاره به قوم نبط دارد که از كم‌وبيش سدوپنجاه سال پيش‌ترسايي (پیش از میلاد) در نبطیه می زیسته‌اند و سامي‌‌نژاد بوده‌اند.

      نبطيان در اوج توانمندي و نیرومندی‌، از سوریه تا حجاز و از سوي ديگر از اردن تا بيابان سینا در حجاز گسترده بودند.

      يافته‌ها و اسناد بدست آمده در شمال عربستان امروزی، همگي در درازنای سه سده يعني بین دو هزار تا هزار و هفتسد سال پیش به پیدایی آمده‌اند. می‌بایست یادآور شد که از هزار و ششسد سال پیش يادواره‌اي در دست است که امروزه سنگ‌نبشته «النّماره» نامیده میشود و كمابيش به زبان عربی آويژه و خالص است اما به دبيره و الفبای نبطی.

      از اندکی پیش از سالهای آغازین پیدایش اسلام تنها دو نوشتة بسیار كوتاه در دست است که در یکی از آن دو که سنگ‌نبشته «حرّان» نامیده میشود و به سال پانسدوشصت‌وهشت میلادی [هنگام شاهنشاهی خسرو انوشیروان ساسانی] باز می‌گردد، دبيره و خط به کار رفته به الفبای امروزين ما و اعراب همانندي و شباهت‌هايي دارد.

      اين نيز گواهي و سندي است، گوياي آن كه دبيره امروزين كه به دروغ خط عربي ناميده ميشود، دنباله‌رو و پيرو دبيره‌هاي ايران باستان است و  به دست ايرانيان ميتواند ساخته شده باشد.

      همانگونه كه گفته شد خود اعراب بر اين باور هستند كه دبيره و خط خود دگرگون شده دبيره نبطي، و الفبای نبطي نيز، برگرفته شده از دبيره و خط آرامي است و از اين روي، دبيره آرامي را مادر الفبای عربی می خوانند .

      آرامی ها گروهي بودند كه در زمينهاي بالاي شبه جزيره عربستان و پايين‌تر از ميان‌رودان(بين‌النهرين) زندگي ميكردند و سپس به ميان‌رودان رهسپار شده و در آنجا باشنده (ساكن) شدند. آنها در هزاره نخست پیش‌ترسايي (پيش از ميلاد) برای خود فرمانروايي برپا کردند ولی به زودي باج گزار كشور آشور شدند.

      به شَوند(دليل) گستردگی جغرافیایی مردماني که به زبان آرامي سخن ميگفتند، (از آسياي‌صغير تا ميان‌رودان و بخشهايي باختري فلات ايران )، بسياري سنگ‌نبشته و يافته‌هايي به زبان آرامي به يادگار مانده است.

      اما پرسشي در اینجا پيش مي‌آيد و آن اين‌كه بر‌پايه کدامین گواهي و سند، این دبيره را «خط‌ آرامی» مي‌خوانند؟! تنها به این فرنود و انگيزه که نوشته هایی به زبان آرامی با اين دبيره نبشته شده است؟! پس با پروا (توجه) به اينكه سنگ‌نبشته‌هايي به زبانهای خوزی، انشانی، پارسی،  هندی، قبطی و هتا(حتي) یونانی بسياري يافته شده است كه با اين خط نوشته شده‌اند، پس چرا خط فوق را خط خوزي يا خط انشاني يا خط هندي نميخوانيم؟!

      اگر اين سخن درست باشد و نوشتن زبان آرامي به اين دبيره، فرنود و دليلي بر آرامي بودن اين خط است، پس امروز كه برخي ايرانيان، گاهي با الفبای لاتين، در وبگاههاي اينترنتي نوشته‌هاي خود را يادداشت ميكنند، چرا دبيره و الفبای لاتين را الفبای فارسي نناميم؟! مگر نه اينكه زبان فارسي را گاهي با اين الفبا مي‌نويسيم؟!

      همانگونه كه داوي و ادعاي ما براي فارسي خواندن دبيره لاتين، به شوند بهره‌گيري از آن براي نوشتن زبان فارسي؛ بي‌پايه، مضحك و خنده‌دار است؛ آرامي خواندن دبيره باستاني خاور ميانه، به شوند آنكه چند سنگ‌نبشته به زبان آرامي را به آن خط نوشته‌اند؛ بي‌پايه و مضحك و خنده دار است.

 

اين زبان كه به دروغ، خط و الفبای آرامي مينامند؛ در حقيقت چه خطي بوده و چه نامي دارد؟

      اكنون كه به دروغين بودن انگاره و ديدگاه آرامي بودن دبيره ‌باستاني گسترده در خاورميانه پي‌برديم، پژوهش خود را چنين ادامه ميدهيم كه دبيره‌اي را كه به دروغ خط آرامي ميخوانند، به‌راستي چه دبيره‌اي بوده و چه نامي داشته است؟

      داريوش بزرگ در كوه ورجاوند و مقدس بگستان (بغستان) كه امروز با نام كوه بيستون ميشناسيم، سنگ‌نبشته‌اي سه زبانه  از خود به يادگار گذاشته و رويدادهاي سالهاي نخست پادشاهي خود را نوشته است.

      در بند بيستم از ستون چهارم اين سنگ‌نبشته به نشانه‌اي برخورد ميكنيم كه گواهي و سندی بسیار ارزشمند از ديد تاریخی است. در اين بند داريوش شاه چنين ميگويد:

      «به خواست اهورامزدا این [كه تو ميخواني]، خطي است كه من ساختم (منظور خط ميخي است كه كتيبه را با اين خط نوشته اند). به جز این، [دستور دادم اين متن را] به زبان و خط آریایی هم بر روی لوح و هم روی چرم نوشته شد. [همچنين] جز آن، پیکر خود را هم بساختم و جز آن، تبارنامۀ خود را نوشتم. در پیش من این نوشته خوانده شد. پس از آن، من این نوشته ها را همه جا در میان کشورها فرستادم.»

      براي پايستن و اثبات تاريخي بودن اين سنگ‌نبشته ارزشمند، گواهي و سندي تاريخي ديگر، در جايي دورتر بدست‌ آمده است.

      این گواهي و سند، رونوشتی است از سنگ‌نبشته بیستون که در جزیره الفیل مصر یافت شده و دست‌واژه‌هاي آن عينا از روي كتيبه بيستون نوشته شده است و نيك‌نژادي و اصالت تاریخی سنگ‌نبشته بيستون را ناگزير استوار مي‌سازد.

      این سنگ‌نبشته و رونوشت آن از اینرو می توانند ارزشمند باشند که در آن داریوش شاه، آشكارا دبيره و خطی را که به گونه گسترده و رایج و شاید آگاهانه و از روي بدانديشي و غرض‌ورزي، امروزه خط آرامی نامیده شده است را دبيره و الفبای «آریایی» می خواند و سپس بر این پافشاري می ورزد که به دستور او الواح نوشته شده با این دبيره در كشورهاي زير دست داريوش و شاهنشاهي هخامنشي پخش گشته و گسترش یافته است.

      آشکار است دبيره‌اي که روی چرم نوشته می‌شده است بي‌گمان خط میخی نبوده است. اين خط نرم كه به روي پوست نوشته مي‌شده، دبيره‌اي بوده که در زمان داريوش آن را «خط آريايي» مي‌ناميدند و امروزه آن را به نادرستي و اشتباه (و شايد آگاهانه و به عمد) «آرامی» می‌خوانند.

      پيدايش دبيره و ديوانسالاري و نوشته و الفبا و خط، همانگونه كه گفته شد در ايران به روزگاران بسيار دور بازميگردد و از ديرباز نيز شايد با همين دبيره آريايي كه داريوش شاه در سنگ‌نبشته بيستون گفته است، ناميده ميشده است. در شاهنامه فردوسي آغاز پيدايش خط و نوشته در ايران به دوراني بسيار دور و به روزگاران تهمورث باز ميگردد:

           نبـــشــــــتن به خسرو بیامــوختند           دلـــش را بــه دانــــــش برافـروختند    ي

      نبــــشتن یکی نه کــه نزدیک سی           چه رومـــی چه تـــازی و چه پارسی 

                 چه سغدی چه چینی و چه پهلوی           ز هر گونــه‌ای کـــان همی بشــنوی   ي   ي

به درستي دبيره آريايي می تواند پيش از هخامنشيان و در روزگار مادها و شايد پيش از مادها در اين سرزمين اهورايي نوآوري و اختراع شده باشد، و در زماني كه مادها بر كشور ویرانگر آشور چيره شدند،  به دست مادها در خاورميانه همه‌گير شده و رواگ(رواج) یافته باشد.

      دیائوکو ‌شاه ماد و نخستین پادشاه ایران، كشوري نيرومند را پایه‌گزاری کرد که سالها بعد به دست نواده او، هوخشتره (=كيخسرو) به نخستين شاهنشاهی ايران دگرديس(مبدل) گشت.

      در اينجا پرسشي پيش ميايد كه چون مادها پيش از پيروزي بر آشوريان، زماني را باج‌گزار آشوريان بودند، پس شايد اين دبيره از آشوريان‌سامي‌نژاد به مادهاي‌ايراني‌نژاد رسيده باشد؟

      پاسخ چنين است که در آن زمان دبيره اشوریان، «خط میخی آشوری» بود و با توجه به يافته‌هاي باستان‌شناسي و سنگ‌نبشته‌هاي بازمانده از آشوريان ، در زمانی که سارگون‌دوم شاه آشور بر ماد چیره شد، خط آشوریان میخی بوده و هیچ سنگ‌نبشته‌ای به خط آريايي (كه امروز به دروغ آرامي ناميده‌اند)، باشنده نيست.

      چنين است که با نابودي آشوريان به دست مادها و يكپارچه شدن سرزمين ايران، خط آریایی در این سرزمین و میان‌رودان رواگ(رواج) یافته و نوشته‌هاي به زبان آرامي، همچون نوشته‌هاي به زبان پارسي و خوزي و انشاني و قبطي و هندي، به اين خط نگاشته شده است و همانگونه كه گفته شد داوي و ادعاي اينكه این دبيره آرامی است چون زبان آرامی به وسیله این خط نبشته شده است همان اندازه ناپيوسته و نامربوط و مضحك است که براي نمونه بگوييم چون امروز برخي فارسي را با الفبای لاتين (و با نام دست‌ساز فينگليش) نگارش ميكنند پس الفبای لاتين را الفبای فارسي بناميم!

       پرسمان و موضوع دبيره و زبان دو جستار جدا از هم هستند و وجود نگارش به یک زبان شَوندي بر نامیدن آن خط به آن زبان نیست، همانگونه که امروز اگرچه زبان فرانسه و اسپانیولی داریم ولی دبيره‌اي به نام خط اسپانیايي یا فرانسوي باشنده نيست و دبيره آنها را با نام الفبای لاتين مي‌نامند.

       دبيره آريايي كه به دروغ نام خط آرامی را در چند دهه اخير بر آن نهاده‌اند، نه تنها در میان بخشهای آرامی‌نشينِ سرزمين ايران و خاورميانه، بسا همان‌گونه که گفته شد، در سراسر سرزمين ايران یافت شده است و این دیگر فرنودي است که این پرسش را پیش آوريم که براستی چرا این دبيره را با پافشاري خط آرامی می خوانند؟ همانگونه كه پيشتر گفته شد سنگ‌نبشته‌هايي به زبانهای خوزی، انشانی، پارسی، هندی، قبطی و یونانی با اين دبيره در دست است ولی بي‌گمان این دبيره، هندی، قبطی، يوناني‌و… نيست همانگونه كه آرامی هم نیست و آرامی نامیدن این خط با قطعیت کمی شك برانگيز و قابل تامل است.

       چه ميتواند باشد مگر كژ‌كردن و تحريف تاریخ برای نهاد‌سازي و هويت‌سازي اعراب و سپس چيستي‌زدايي و هویت‌زدایی از ايرانيان كه وارثان بنيادين و اصلي آن هستند؟

       شگفت‌انگيزتر از آن چنين است كه ما نيز بدون اندیشه، این باور را پذيرفته و گسترش داده‌ايم و خودمان دبيره و خط باستاني يادگار نياكانمان را كه همانا دبيره‌آريايي و به زبان امروزين خط فارسي است، را خط عربي ميخوانيم!

       اعراب تا آنجا که تاریخ گواه است هيچ دبيره و خطي براي نوشتن نداشته‌اند و هتا با هنر خواندن و نوشتن بيگانه بوده‌اند، و دبيره‌اي که از حمیر و انبار به حجاز رفته و در زمان پيدايش اسلام گسترش یافته است، خط عربی نیست بلکه دبيره‌ پارسي است كه زبان عربی را با آن مينوشتند و چون آثار مکتوب در سده‌هاي نخستين اسلامی و پس از آن، به زبان عربی نوشته میشد، دبيره‌اي که با آن، زبان عربی نگاشته می گردید، به نام «خط عربی» پرآوازه گردید و به همین آساني چيستي،هویت و ریشه اين دبيره باستاني دگرگون گشت و سپس در زمان كنوني كوشش شد تا براي اين دبيره ايراني كه اكنون عربي ناميده ميشود، شناسنامه‌اي ساخته و آن را نه دگرگون شده دبيره پهلوي‌ايراني، بلكه بازمانده از دبيره نبطي و نبطي را بازمانده از دبيره‌اي دروغين به نام آرامي كه هرگز در درازاي تاريخ باشنده نبوده و وجود خارجي نداشته، بنامند.

 

       ولی دردناك‌ترين بخش اين تاريخ‌سازي‌هاي جهان غرب و جهان عرب، زماني است كه می‌بينيم ما ايرانيان نيز با آنها همسو شده و يادگار پدرانمان را دو دستي به آنها پيشكش كرده‌ايم.

***

      آري خطي كه ما امروز به آن مينويسيم، دنباله خطهاي پهلوي و اوستايي و مانوي و … است كه آنها نيز خود دنباله خط آريايي هستند كه در زمان هخامنشيان و پيش از آن، در زمان مادها و شايد حتي در زمان زرتشت مورد استفاده قرار ميگرفت.

 


بهمن انصاري  (   سوشيانت   )

Bahman.Soshiant@Gmail.com

دبيره امروز ما، الفبای ايرانی يا الفبای عربي؟
به اين كتاب امتياز بدهيد.

سوپرگروه تبادل کتاب در تلگرام کانال دانلود کتاب در تلگرام کانال تلگرام کافه کتاب  كانال تلگرام آقای نویسنده

 

  1. ایراندوست گفت:

    درود و صد درود

    بسیار زیبا بود این مورد در باره واژه ها هم قابل تصور است که واژه ای را که ما می پنداریم عربی است شاید در اصل و در گذشته ای دورتر از فارسی به عربی رفته باشد

    ما ایرانی ها باید غیرتمندانه از داشته هایمان دفاع کنیم و به آسانی واندهیم

    به پژوهش های باستان شناسانه بیشتری نیاز است تا هویت واقعی ایرانیان آشکار شود و سهم واقعی ما در تمدن جهانی شناخته شود

    خدانگهدار

  2. ابوالفضل مشمول گفت:

    ,درود بر شما . بسیار سرخوش و خرسند شدم از خواندن نگاشته های شما در باره  الفبای پارسی .

 

دریافت یك كتابخانه بزرگ شامل هزاران جلد كتاب تاریخی

 

نظر شما درمورد این کتاب چیست؟

دانلود همه كتاب‌های تاريخ‌بوك با يك كليك